Ustalone są ogólno irlandzkie i międzynarodowe tytuły w każdej kategorii:
- zwycieżczyni do lat 11
- zwyciezca do lat 11, itd.

Większość tytułów Mistrza Irlandii i Świata (All-Ireland i World Champion) dla każdej z kategorii dotyczy solistów, ale są też odznaczenia i wyróżnienia dla grup tańców setowych i céilí. Liczba sędziów jest niejednorodna: w feiseannie i zawodach lokalnych powoływany jest jeden juror, w World Championships wybiera się aż siedmiu. Liczba ta obejmuje zarówno sędziów krajowych jak i zagranicznych.

Zawody w feiseannie lokalnej obejmują kategorię dla początkujących od lat 5-ciu do ukończonych 21 lat. Konkurs All-Ireland i World Championships dla dziewcząt obejmuje kategorię od lat 10-ciu do 21. Chłopcy uczestniczący w All-Ireland zaczynają w kategorii poniżej 11 lat, a po osiągnieciu tego wieku przechodzą do nastepnej kategorii co dwa lata. Aby osiągnąć taki poziom tancerz musi ćwiczyć 2-3 godziny dziennie i chodzić na 5 lekcji tygodniowo.

Każda szkoła ma kilka różnych strojów. Jest ich kilka dla dzieci, w zależności od poziomu zaawansowania; wiele szkół ma jeden rodzaj dla początkujących a inny dla średnio zaawansowanych. Juniorzy i seniorzy (młodzież i dorośli, którzy osiągnęli wysoki poziom) mają jeszcze inny strój. Dorośli, którzy nie tańczyli przez ostatnie pięć lat, również mają własny. Kiedy tancerze osiągają odpowiedni poziom, mogą otrzymać strój do tańca solo. Sukienka, wykonana zwykle w Irlandii lub Anglii, szyta jest z aksamitu z satynową podszewką i kolorowymi haftami. Strój do tańca solowego naznacza tancerkę jako wysoce zaawansowaną; nosi się go podczas zawodów indywidualnych; tańce figurowe uwieńczone są zwykle sukienkami standardowymi.

W zawodach solistów można rozróżnić reel'a, jig'a, slip jig'a, hornpipe'a. w zawodach lokalnych nagrodami są medale i niewielkie trofea. Zwycięzca zawodów krajowych i międzynarodowych wygrywa złoty medal i trofeum z wygrawerowanym własnym imieniem i nazwiskiem. Michael Flatley i Jean Butler, którzy występowali w oryginalnym show "Riverdance", są dwójką najbardziej znanych zwycięzców konkursu World Championships.
W marcu 1951 roku spotkała się grupa muzyków, w której skład wchodzili mistrzowscy dudziarze: Leo Rowsome i Willie Reynolds, aby omówić odbywający się festiwal muzyki tradycyjnej i tańca w Mullingar, w hrabstwie Westmeath. Tenże zjazd zaowocował powstaniem w lipcu 1951 roku inicjującego Fleadh Cheoil na hÉireann. Chociaż przyciągnęli niewiele ponad kilkaset widzów (niewielki aczkolwiek żywiołowy tłum), był to pierwszy fundamentalny przegląd.
W końcu powstał Comhaltas Ceoltóirí Éireann. Na przestrzeni pięciu lat to coroczne zgromadzenie przerodziło się w narodowy festiwal, w którym uczestniczą tysiące tradycyjnych muzyków, śpiewaków i tancerzy ze wszystkich części Irlandii i spoza jej granic. Wśród koncertów, tańca, parad i ulicznych posiedzeń, Fleadh Cheoil jest najbardziej znanym konkursem.

W latach 60-tych i 70-tych "Fleadh", rozrósł się tak bardzo, że trzeba było zorganizować w hrabstwach eliminacje lokalne. Filie Comhaltas Ceoltóirí Éireann pojawiały się w całym kraju, organizując zajęcia, koncerty i posiedzenia na szczeblu regionalnym. Po pewnym czasie narodziły się "County and Provincial Fleadhanna", później Fleadh Nua, (Nowy Festiwal), Tionól Cheoil Seisiún (Zgromadzenie Muzyczne) i Scoil Éigse (Nauka uczenia się). w ostatnich latach trzydniowy "Fleadh Cheoil na Éireann" odbywający się w Ballina, Listowel, Buncrana, Ennis i Kilkenny, zgromadził 100 tysięczną widownię.
Comhaltas Ceoltóirí Éireann proponuje w swojej siedzibie w Monkstown w hrabstwie Dublin, kilka rodzajów działalności, począwszy od nauki tańca i muzyki poprzez organizowanie regularnych pokazów i céilís na nieformalnych spotkaniach skończywszy.