Każdy Mistrz Tańca miał swój teren i nigdy nie wkraczał na obcy. Kiedy spotykali
się na targowiskach, wyzywali się nawzajem do publicznego konkursu tańca, niczym
do pojedynku, który kończył się dopiero wtedy, gdy jeden z nich padał ze
zmęczenia. Niekiedy zdarzało się, że artyści porywani byli przez mieszkańców
sąsiedniej gminy.
Ten sam taniec mógł mieć kilka wersji w różnych częściach
Irlandii. w ten sposób bogate dziedzictwo irlandzkiego tańca było gromadzone w
różnych częściach kraju i zmieniane w ciągu wieków. Dzisiaj jig'i, reel'e,
hornpipe'y, sety, half sets (sety połówkowe), polki i step dance (tańce
figurowe) można oglądać wszędzie. Występy solistów i tańce figurowe pojawiły się
po raz pierwszy pod koniec XVIII w.
Irlandzkie słowo "céili" odnosi się dosłownie do sąsiedzkiego domowego
spotkania, na które przychodzono żeby wspólnie zabawić się, potańczyć, pograć
czy posłuchać opowieści. Dzisiaj oznacza nieformalny wieczór taneczny. Céili
odbywają się w dużych miastach; bawią się na nich zarówno młodzi jak i starsi.
Céili jest również pamiątką z czasów przed okresem głodu, kiedy to zbierano się
na skrzyżowaniach dróg, żeby potańczyć dla przyjemności. Odbywało się to zwykle
w niedzielne letnie wieczory. To tańca przygrywał skrzypek, który siedział na
trójnożnym taborecie a przed nim leżał kapelusz na datki. Zaczynał od reel'a np.
ślicznego "Silver Tip" (Srebrny Czubek), ale musiał zagrać go kilka razy zanim
ktoś przyłączył się do tanów. Młodzi mężczyźni niechętnie je rozpoczynali;
jednakże już po kilku zachętach ze strony skrzypka, tańczyło już osiem osób.
Światowy sukces pokazów: Riverdance oraz Lord of the Dance umiejscowił irlandzki
taniec na międzynarodowych scenach. Szkoły tańca w Irlandii są przepełnione
młodzieżą zafascynowaną stylem reprezentowanym przez Jean Butler i Michael'a
Flatley'a, która darzy ich wielkim uznaniem.
Dzisiaj jest wiele okazji, żeby oglądać i uczyć się tego rodzaju tańca. Sesje
taneczne są zwykle poprzedzone nauka, podczas której nowicjusze mają szansę
nauczyć się podstawowych kroków. w miesiącach letnich céili odbywają się w wielu
irlandzkich miastach; goście są serdecznie witani oraz zapraszani do udziału; na
miejscu, po paru instrukcjach, każdy opanowuje pierwsze kroki i szybko może
poznać irlandzką radość z tańca.
